YARIM KALAN (BÖLÜM-2)

 Evin içinden gelen gürültüyle uyanmıştı. Perdesini açıp baktı. Güneş daha yeni doğuyordu . Yatak odasından salona geçtiğinde oda da göz gezdirdi. Tüm eşyalar toplanmıştı. Henüz eşyalarının toplanmasına bir anlam verememişken binalarının önüne duran bir arabanın fren sesiyle irkildi. Apartman içerisinde 4 kişinin ayak sesleri yankılanıyordu. Birden kapılarının zili çaldı. Kapıyı babası açtı. Biraz önce apartmanın içerisinde yankılanan ayak sesleri evin içerisine girmişti. Dört adam salondaki eşyaları hemen sırtlayarak kamyona doğru götürdüler. Babasının yanına giderek " Baba burada ne oluyor, nereye gidiyor eşyalar?" sorularını sorarken adamlar eşyaları bırakmış kızın odasına doğru yönelmişti. Baba, Ayten' in kolundan tutarak " Acil gitmemiz gerekiyor kızım" dedi. Kafasının içinde birçok soru dolanıyordu. Doğduğu, büyüdüğü, geliştiği bu evde ne olmuştu da aniden gitme kararı almışlardı. Bu apar topar toplanış onu çok korkutmuştu. Kimse ona bir şey söylememiş kimse ondan bir fikir almamıştı. Korkunun yanında Ayten' i en çok da bu incitmişti. Adamlar koşarak gelerek " Biz hazırız abi eşyaları yükledik" dediler. Kamyon arkada onlar önde yola koyuldular. Ayten' in İstanbul macerası babasının işlerinin iflas etmesi üzerine başlamıştı. Yolda ilerlerken bir çok ilçe, il tabelasını geçmiş hiç nereye gittiklerini sormamıştı. Babası arabada sürekli  "Korkmayın her şey yeniden eskisi gibi olacak her şeyi yoluna koyacağım İstanbul'un taşı toprağı altındır. İstanbul bize de kucak açacaktır." diyordu. Ayten bu sözlerden de bu yolculuktan da çok sıkılmış olacak ki gözlerini kapamıştı. Gözlerini açtığında güneş batmak üzereydi. Güneşin doğuşuyla başlayan bu yolculuk güneşin batışıyla son bulmuştu. Arabaları önde kamyon arkada ahşap, pejmürde, iki katlı bir binanın önünde durdu. Ev dışarıdan bakıldığında çok eski duruyordu. Evin içinin de dışarısından pek bir farkı yoktu. Annesi " İyi bir temizlik yapmak lazım. Kız koş temizlik malzemelerini getir." diye seslendi. Ayten kapıdan çıkarken karşı komşusunu görünce birden durdu...